login »
10 april 2015

Gezinnen met geringe sociale redzaamheid. Casuïstiek Groningen

Verslag van een onderzoek van het Samenwerkend Toezicht Jeugd naar de zorg en ondersteuning aan een gezin met geringe sociale redzaamheid. Aanleiding voor het onderzoek naar deze casus was een melding bij de Inspectie Jeugdzorg en de Inspectie voor de Gezondheidszorg. Uit de melding bleek dat één van de kinderen uit het gezin was overleden als gevolg van huiselijk geweld.

Geringe sociale redzaamheid

Onder een gezin met geringe sociale redzaamheid verstaat STJ een gezin met chronische problemen op meerdere leefgebieden, waarvan de ouders niet in staat zijn deze zelf op te lossen, waardoor kin-deren van dat gezin permanent risico’s lopen en/of problemen ondervinden. Het gezin kent vaak een historie van –vastgelopen- hulpverleningstrajecten die niet tot het gewenste resultaat hebben geleid.

Levensloopconstructie

De samenwerkende jeugdinspecties hebben de zorg en ondersteuning aan dit gezin in kaart gebracht in een levensloopreconstructie, aan de hand van dossieronderzoek en gesprekken met professionals. De levensloopreconstructie begint bij de geboorte van het oudste kind en loopt door tot de calamiteit zich voordeed.

Betrokken organisaties

Een groot aantal professionals is bij het gezin betrokken geweest. De professionals waren actief op de verschillende leefgebieden van het gezin: gezondheid, onderwijs, gezin, veiligheid, wonen, werk en inkomen.

Oordeel

De samenwerkende jeugdinspecties komen tot het volgende oordeel:

  • De gezamenlijke zorg en ondersteuning aan dit gezin is onvoldoende passend geweest voor de situatie van het gezin (ook als deze zorg en ondersteuning niet in relatie wordt gebracht met de calamiteit).
  • Gedurende de gehele levensloop zijn in het gezin problemen op alle leefgebieden: zorg, gezin, wonen, werk en inkomen, financiën, veiligheid en onderwijs. Deze problemen zijn niet effectief en in samenhang opgepakt.
  • Daarbij komt dat op de signalen van onveiligheid voor de kinderen (en moeder), die zichtbaar zijn door de hele levensloop, onvoldoende (gezamenlijk) is gehandeld door de betrokken organisaties.

Verbetermaatregelen en vervolg

Verbeterpunten worden genoemd voor de professionals, instellingen en gemeente die een gezamenlijke verantwoordelijkheid hebben voor samenhangende hulpverlening aan gezinnen met geringe sociale redzaamheid.

Aanbiedingsbrief Staatssecretaris

De staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport gaat in een aanbiedingsbrief aan de Tweede Kamer (07-04-2015) in op het rapport. Hierbij wijst hij op nieuwe beleidsontwikkelingen, die kunnen bijdragen aan de aanpak van deze ingewikkelde problematiek:

  • meer regie voor gemeenten; inrichting sociale wijkteams volgens het principe van ‘1 gezin, 1 plan, 1 regisseur’. Deze teams kunnen zorgen dat signalen van kindermishandeling snel worden opgepakt en doorgegeven aan de betreffende hulpverleners.
  • Veilig Thuis, waarvoor een model handelingsprotocol is opgesteld, dat als eerste uitgangspunt heeft dat het belang van het kind voorop staat. Hierin is opgenomen dat er een veiligheidsplan en een herstel- en hulpverleningsplan moet worden opgesteld voor het kind en het gezin.
  • Samenwerking tussen Rijk, VNG en Taskforce kindermishandeling en seksueel misbruik om de aanpak van kindermishandeling en huiselijk geweld op lokaal niveau te ondersteunen. Dit gebeurt onder meer via de zogenoemde ‘Living Labs’, ondersteuning van gemeenten vanuit de Taskforce kindermishandeling en seksueel misbruik en via het ondersteuningsprogramma Veilig Thuis.

Downloads

Cookiemelding

akkoordDeze website maakt gebruik van cookies.
Klik hier voor meer informatie.